Networking na konferencji międzynarodowej nie polega na zebraniu jak największej liczby wizytówek. To proces budowania relacji wokół wspólnych zainteresowań badawczych, który zaczyna się przed wyjazdem i trwa długo po zakończeniu wydarzenia. Przygotowanie merytoryczne ułatwia pierwszą rozmowę, aktywność w kuluarach pomaga znaleźć osoby o podobnych celach, a dobrze napisany follow-up może przerodzić jednorazowe spotkanie we współpracę naukową.

Przygotuj się przed konferencją

Pewność siebie podczas networkingu zwykle nie wynika z wrodzonej swobody towarzyskiej, lecz z przygotowania. Zanim pojawisz się na miejscu, sprawdź program, nazwiska prelegentów i tematykę sesji. Wybierz kilka osób, z którymi rzeczywiście chcesz porozmawiać, zamiast próbować poznać wszystkich.

Przygotowanie możesz przeprowadzić w czterech krokach:

  1. Przeanalizuj program i uczestników – przeczytaj abstrakty, sprawdź publikacje prelegentów i zwróć uwagę na osoby zajmujące się tematami bliskimi Twoim badaniom. Przy konferencji międzynarodowej pomocne jest też poznanie afiliacji oraz obszaru pracy danego badacza.
  2. Przygotuj krótki opis swoich badań – wystarczą dwa lub trzy zdania wyjaśniające, czym się zajmujesz, jaki problem analizujesz i na jakim jesteś etapie. Taki „pitch” nie powinien brzmieć jak reklama. Ma ułatwić rozmówcy zrozumienie, czy macie wspólny obszar zainteresowań.
  3. Zaplanuj pytania – przygotuj pytania odnoszące się do prezentacji, metodologii albo możliwych zastosowań wyników. Konkretne pytanie daje rozmowie naturalny początek i pokazuje, że znasz temat.
  4. Uporządkuj swoją obecność w sieci – zaktualizuj profil na LinkedIn lub ResearchGate, dodaj aktualną afiliację, obszar badań i publikacje. Po wymianie kontaktów druga osoba powinna bez trudu przypomnieć sobie, czym się zajmujesz.

Nie musisz planować kilkunastu rozmów dziennie. W środowisku akademickim zwykle większą wartość ma kilka uważnych, merytorycznych spotkań niż wiele krótkich i przypadkowych wymian kontaktów.

Jak zacząć rozmowę, żeby brzmieć naturalnie?

Najłatwiej rozpocząć rozmowę od sytuacji, w której oboje właśnie uczestniczycie – zakończonej prezentacji, sesji posterowej, warsztatu albo dyskusji. Zamiast ogólnego „To było ciekawe”, wskaż konkretny element i dodaj pytanie. Dzięki temu rozmowa nie zatrzymuje się na komplementach.

Do prelegenta lub doświadczonego badacza możesz podejść po wystąpieniu, gdy nie jest zajęty rozmową z inną osobą. Pomocne będą zdania takie jak:

  • „Wspomniał Pan o ograniczeniach tej metody. Czy uważa Pan, że w przyszłości można je zmniejszyć dzięki zastosowaniu innego modelu badawczego?”
  • „W prezentacji zainteresował mnie fragment dotyczący [konkretnego zagadnienia]. Czy ta obserwacja pojawiła się również w Państwa najnowszych publikacjach?”
  • „Zajmuję się podobnym problemem w grupie badawczej na [nazwa uczelni]. Jakie źródła lub metody poleciłby Pan osobie rozpoczynającej pracę w tym obszarze?”
  • „Chciałbym lepiej zrozumieć, jak interpretują Państwo ten wynik. Czy widzi Pan możliwość zastosowania tej koncepcji w [pokrewna dziedzina]?”

W rozmowie z rówieśnikiem sprawdzają się pytania o jego projekt, sesję, z której właśnie wraca, albo powód wyboru danej konferencji. Możesz powiedzieć: „Widziałem, że prezentujesz plakat o podobnym problemie. Jakie wyniki okazały się dla Ciebie najbardziej zaskakujące?” albo „Pracuję nad zbliżonym zagadnieniem, ale korzystamy z innej metodologii. Chętnie dowiem się, jak rozwiązaliście ten problem”.

Po przedstawieniu własnego tematu nie przejmuj całej rozmowy. Aktywne słuchanie, dopytywanie i odnoszenie się do wypowiedzi rozmówcy są ważniejsze niż perfekcyjna autoprezentacja. Jeśli rozmowa prowadzi do wspólnego obszaru, możesz zaproponować wymianę artykułów lub kontakt po konferencji.

Wykorzystaj przerwy i wydarzenia nieformalne

Przerwa kawowa, lunch czy kolacja konferencyjna często stwarzają lepsze warunki do rozmowy niż zatłoczony korytarz po sesji plenarnej. Nie ograniczaj się jednak do własnej grupy, osób z tej samej uczelni ani uczestników, których już znasz. Podejście do nowej osoby może być prostsze, gdy odwołasz się do wspólnego kontekstu: „Czy również czekasz na sesję dotyczącą zdrowia publicznego?” albo „Jak oceniasz dzisiejszy warsztat?”.

Do trwającej dyskusji dołącz dopiero po krótkim wysłuchaniu jej tematu. Możesz przedstawić się i powiedzieć, dlaczego zainteresował Cię poruszany wątek. Nie przerywaj osobie, która właśnie zabiera głos, i nie zakładaj, że rozmówcy chcą od razu przejść do współpracy. Celem pierwszego kontaktu jest wzajemne poznanie, nie natychmiastowa deklaracja wspólnego grantu.

Wskazówka eksperta: jeśli obawiasz się wejścia do grupy, zacznij od jednej osoby stojącej nieco z boku. Rozmowa w parze jest zwykle łatwiejsza niż dołączenie do zamkniętego kręgu, a po kilku minutach możesz naturalnie poznać kolejne osoby.

Co zrobić po konferencji?

Kontakt zdobyty podczas wydarzenia szybko traci znaczenie, jeśli nie przypomnisz o sobie w konkretny i nienachalny sposób. Napisz w ciągu kilku dni, odwołując się do rozmowy, a nie wysyłając identyczną wiadomość do wszystkich.

Po konferencji wykonaj kilka prostych działań:

  • Wyślij spersonalizowaną wiadomość z podziękowaniem za rozmowę i przypomnij temat, który wspólnie omawialiście.
  • Prześlij artykuł, abstrakt albo materiał konferencyjny związany z poruszonym zagadnieniem.
  • Zaproponuj konkretne działanie, takie jak wymiana publikacji, krótkie spotkanie online lub konsultacja pomysłu badawczego.
  • Dodaj osobę do sieci kontaktów na LinkedIn lub ResearchGate, ale napisz, dlaczego chcesz utrzymywać tę relację.

Wiadomość w rodzaju „Dziękuję za rozmowę po sesji o diagnostyce obrazowej. Wspominałem o naszym projekcie dotyczącym analizy danych. W załączeniu przesyłam abstrakt. Jeśli temat okaże się dla Pani interesujący, chętnie wymienię się uwagami” brzmi naturalniej niż ogólna prośba o kontakt.

Najlepszy networking akademicki łączy przygotowanie, ciekawość i konsekwencję. Nie musisz przekonać do siebie wszystkich uczestników. Wystarczy, że znajdziesz osoby, z którymi łączą Cię rzeczywiste pytania badawcze, a następnie zadbasz o relację także po powrocie.